Het hek van de dam

Twee dagen geleden viel alles als een magic rubik's cube in elkaar. Met de zin 'dan heb ik nog precies 6 maanden over om nog iets te doen voordat in april het fietsseizoen weer begint', was het helemaal bekonkeld.

Daarbij kwam de herinnering van een nuchtere Hilvarenbekenaarse die alle dingen recht voor d'r raap zegt: 'ik zou 't ff wat verder zoeken dan Frankrijk. Nu kan 't allemaal nog'. Het was één enkele zin die mijn ex-collegaatje eruit spatte tijdens een stormbezoek aan Uitgeverij Deltas.

Nadien bedacht ik me wijs doch naief dat ik niet zoveel waarde moest hechten aan deze uitspraak. Om er vervolgens een heleboel waarde aan te hechten...

Waar wil je nu weer heen, Abby?

Misschien moet ik bij het begin beginnen. Velen mensen heb ik namelijk verkondigd dat ik plannen had me te nestelen in Breda, ondergedompeld in fijne vrienden, gezellige familie, leuke cursussen en interessante baantjes. Daar had ik enorm veel zin in. Nog steeds.

Echter heb ik zojuist een baan aangenomen waarbij ik tot oktober fietsend en fluitend in Frankrijk zit, sterker nog ik vertrek morgen alweer richting La France voor een spoedcursus 'chique fietsvakanties verzorgen'. Butterfield & Robinson heet mijn nieuwe werkgever en is gevestigd in -hoe kan het ook anders- Canada.

Zo wil het mooie feit dat ik trotse bezitster ben van twee werkgevers die tezamen fietsvakanties verzorgen over de gehele aardbol. Het toeristische seizoen loopt nu ten einde, maar vanaf april 2011 wens ik geen dag vrij te zijn om niet te fietsen! HA!

En toen was het ineens heel duidelijk...Die zes tussenliggende maanden ga ik natuurlijk niet gebruiken voor de uitvoering van impulsieve nesteldrang. Die moet maar even wachten! Op weg naar de vrijheid! Liberté!

Vanaf dat moment -twee dagen geleden dus- werden de creatieve tandwielen en radartjes in mijn hoofd herstart. De woorden explore, dream, discover werden door al mijn rode bloedlichaampjes opgenomen en getransporteerd door mijn gehele lichaam. Ik kreeg 't er warm van! De mooiste, raarste ideeën, dromen & intenties kwamen weer boven borrelen. Landen- en dromenlijstjes werden opnieuw gemaakt en aangepast. Wereldbollen en atlassen werden geraadpleegd en het world wide web werd uitgewrongen.

Het hek is weer van de dam.

Overigens, de origine van dit spreekwoord is dat het hek, staande op een dam van de weide is weggenomen; hierdoor kunnen de daarin opgesloten beesten er uit komen, zich vrij bewegen en doen wat zij willen.

Maar hè, niets zo veranderlijk als Abby. Morgen kan het best wéér anders zijn!!

Ils sont fous ces romains!*

Toen ik vorig jaar augustus mijn baan had opgezegd, vertelde ik vaak aan ietswat paniekerige mensen dat ik altijd nog een 'back-up' plan had om geld te verdienen. Ik kon immers altijd nog aan de slag als inkleurster van Donald Duck, dat ik in mijn tienerjaren van mijn moeder heb geleerd en vele jaren voor welkome inkomsten heeft gezorgd. Bovendien heb ik daar een superconnectie; moeders werkt nog altijd voor het vrolijke weekblad.

Nu puntje bij paaltje komt (lees: ik ben een maandje zonder werk), is het erg fijn om te weten dat het back-up plan in de praktijk werkt! De komende maand juli zal ik -tussen de zonsessies in de achtertuin in Oosterhout door- een heleboel Disney plaatsjes voorzien van kleur.

Disney is me met de paplepel ingegoten en eigenlijk al mijn hele leven lang een stille rode draad in mijn leven. Ik kan uitzinnig enthousiast worden van bepaalde Dagobert Duck stripverhalen of een lekker lang Donald Duck avonturenverhaal.

Maar niet alleen Disney. De zogenaamde kinderstrips: Jan, Jans & de kids, Gilles de Geus, Lou, Calvin & Hobbes, Douwe Dabbert, Gleever....de vrouwenstrips: Franka, Claire, Barbara, Elsje....de mannenstrips: Conan, Storm, Trigie, Kuifje, Asterix, Bommel, Doorzon en alles wat in Eppo staat!

Als fanatieke stripfanaat struinde ik vroeger de stripstands af op zoek naar strips in mijn stijl en smaak, ik verzamelde, hield veilingen, verzorgde tentoonstellingen en kleurde zelfs 'n blauwe maandag' Pipo de Clown in.

Ook in Parijs heb ik vele, vele stripwinkels bezocht. Rue Dante is mijn favoriete straat. Dikwijls dook ik -als Brian van The Abbey Bookshop weer eens te laat aankwam- de dichtsbijzijnde Bande Dessinée Boutique in om rond te snuffelen. (Overigens niet in de laatste plaats om op te warmen. Het is nauwelijks voor te stellen hoe koud het afgelopen winter is geweest).

En zie hier, op de Franse camping vorige week, met Belgische eigenaars, stond tot mijn verbazing een hele rij stripboeken bij de receptie. Een weeklang leesplezier!


Ik vond en vind de stripwereld een heerlijk wereldje van creativiteit, kunst, humor en kennis. Het is vaak ondergewaardeerd en bestempeld als kinderachtig, zeker in Nederland. Gelukkig is de stripwereld in Belgie en Frankrijk wat groter. Wellicht met wat steun & aandacht bereikt 'het stripboek' in Nederland ooit nog de aandacht die het verdient.

Na al mijn Disneywerkzaamheden is het natuurlijk weer tijd voor spannendere dingen; mijn werkvakantie naar Zuid-Frankrijk nadert en daarna zal de wondere wereld der duizenden mogelijkheden zich weer voor me openen.

Vanaf september ligt de wereld weer aan mijn voeten als een helderblauwe oceaan die tot de horizon reikt.

Wat zal ik doen? Ik kan op een aantal aanbiedingen ingaan van mijn toeristjes uit eerdere fietstochten: katoenplukken in Australie, fietsvakanties verzorgen in Nieuw-Zeeland, solliciteren bij Butterfield & Robinson in Canada of in Frankrijk blijven en richting de Alpen gaan in het winterseizoen!

ZO! Dromen te over! Een huisje in Oosterhout of Breda zit er voorlopig nog niet in, zoveel is zeker.

*rare jongens, die romeinen (aldus Obelix, uit Asterix)

Ik hou van Holland

Explore. Dream. Discover. Dromen waarmaken. Daarover gaat deze weblog nog altijd. Als je niet oppast -en dat geldt ook voor mij- wordt je snel meegesleurd door de automatische stroom van het leven, dat je vergeet te dromen en al helemaal vergeet deze dromen na te jagen.

Zelfs in een turbulente levensstijl waarin ik me toch enigszins bevind, kan de tijd geheel worden opgeslokt worden door haasten, moeten & zorgen. Nu hoort dit ook wel bij het leven, maar vergeet alsjeblieft niet ook van elke dag te genieten, bewust te zijn en dankbaar te zijn!

Zoals er bij stilstaan dat ik zojuist mijn vader heb opgezocht aan de andere kant van de wereld! Of dat ik nu lekker bij mijn moeder zit in Oosterhout, die liefdevol mijn geinfecteerde muggenbeet verzorgt! Dankbaar zijn voor de bijna vanzelfsprekendheid dat Dennis klaar met de auto in Antwerpen, als zijn zusje weer eens de Thalys heeft genomen. Onmeetbaar blij zijn met vrienden die het gezellig vinden mij ff te zien!

En ergens ver weg op mijn dromenlijstje stond dat ik graag in toerisme wilde werken. Of in ieder geval; de combinatie reizen & geld verdienen klinkt voor mij als een heuse droombaan.

Zojuist ben ik in wel twee hele dagen opgeleid tot tourbegeleider bij Holland Aqua Tours! Vanaf begin mei start ik in Amsterdam op een prachtig hotelschip en vaar & fiets ik met 22 Amerikanen en Engelsen langs de bollenstreek, de Keukenhof, molens en nog wat oer-Hollandse taferelen.

Ik vind het ontzettend spannend en een ware uitdaging! Het klinkt allemaal heel simpel, maar heb in mijn 'training' wel gemerkt dat het nog heel wat verantwoordelijkheid met zich meebrengt. Zo moet ik mijn Duits gaan ophalen mijn bandenplak-capaciteiten eens dringend gaan opkrikken.

Abby op de fiets door Holland. Dat had zelfs ik niet kunnen dromen!

Azie of Amsterdam?

Ik kreeg zojuist het aanbod van Russell om na onze trip in de Phillipijnen een tijdje in Azie te blijven, wat rond te reizen, wellicht wat projecten op te zetten en tezamen verder te werken aan het 1Mandala project.

Het lijkt me heerlijk om samen met Russell dit continent te bereizen. Reizen! Avontuur! Cultuur!

Ik sloeg het aanbod echter direct af.

Waarom? Waarom?

Als antwoord hierop stak ik een heel monoloog af over mijn toekomstige baan bij HAT Tours.

Hoe fantastisch het is om weer aan het werk te gaan en lekker bezig te zijn (wauw, daarnaar kun je dus zeker verlangen!).

Om nieuwe kanten van mezelf te ontdekken en te leren. Om te zien hoe het is om voor grote groepen wat te vertellen over een stad als Leiden of Delft, of al fietsend het landschap aan toeristen te tonen. Om te ontwikkelen op organisatorisch vlak en te leren communiceren met verschillende partijen zoals een heuse 'tourleader' dat doet.

Daarbij komt dat ik dagenlang door het prachtige Hollandse landschap mag fietsen en varen! Sterker nog, ik krijg ervoor betaald.

Daaropvolgend werd ik ook nog eens uitzinnig enthousiast over een nieuw leventje in Amsterdam voor een paar maanden!

Enfin, het werd een gepassioneerd betoog...

Ik merk, de dichtheid van vooruitkijken en plannen wordt steeds maar kleiner.

We moeten leren om dingen op zijn plaats te laten vallen en per momentum te laten gebeuren. Laat dingen los om ze vervolgens aan te trekken. Het heeft geen zin je zorgen te maken over zaken en problemen die in de toekomst liggen, de uitkomst ervan is immer onzeker.

Al deze wijsheden borrelen op in mijn hoofd, zodra ik ga nadenken over toekomst plannen. Ze kloppen allemaal, ik heb het meerdere malen zien gebeuren. Maak de dromen, zet je intenties uit en hoe & wat volgt later en gebeurt geheel vanzelf.

Soms op zo'n lakse & spontane manier dat het bijna griezelig is. Zoals het feit dat ik vandaag een prachtige e-mail ontving dat ik een slaapplek heb gevonden in Amsterdam!

Nou, dan ga ik vandaag maar geheel 'in het moment' mijn belastingaangifte doen. Wellicht krijg ik op dezelfde lakse en spontane manier wel geld terug van de belastingdienst.

Korte samenvatting, nieuwe dromen

Afgelopen zaterdag had ik een groot geluksmoment. Het was kwart over vijf en na een superdrukke Bookshop-dag kwamen Amel & Alex binnengelopen, twee waanzinnige meiden die af en toe meehelpen in de shop.

Koffie, thee, gezellig. Fatma was er ook, met haar ben ik naar het Tsjaikovsky ballet geweest. 10 minuten arriveerde nook Philippe & Russell, de mannen hadden ergens koffie geleut en gebabbeld.

Kort samengevat, het was één groot feest in de bookshop. Het is jammer dat de shop zo volgepropt is met boeken, er was nauwelijks nog plaats voor klanten.

Maar jeetje; ik woon in Parijs, met mijn Canadese lover, heb Parijse vrienden, babbel alles weg in het Frans, ik beheer een Bookshop in mijn eentje, ik dans op donderdag- en vrijdagavonden en heb yoga lessen.

Ik weet soms even niet waar ik nog nieuwe dromen vandaan moet halen!

Momenteel zit ik in Rue de Ménilmontant. De straat waar Russell en ik een heus appartement hebben. Groots, ruim, lumieus, prachtig (en ja ook duur!!).

Afgelopen zondag zijn we verhuisd, met zes tassen in de metro! Diezelfde avond nog hebben we een spoed-cremailleire georganiseerd. Een house-warming party. Er werd geproost op liefde & gezondheid en de avond was geweldig. Met groente & fruit kun je ook kunst maken, zo blijkt wel weer. Russell heeft een poging gedaan tot een stop-motion movie, maar helaas had ook hij die avond iets te diep in 't glaasje gekeken.

En vanavond weer, Russell is een feestbeest wat dat betreft en voornamelijk in de keuken. Er komen 6 à 7 vrienden bij ons eten, Canadees & Hollands staat op het menu.
Ons nieuwe appartement



Natuurlijk blijf ik diep van binnen een realistische, nuchtere Hollandse. Wat gaat er hierna gebeuren, er moeten nieuwe inkomstenbronnen worden gevonden en wat wil ik nou eigenlijk écht?!

Maar wat een heerlijke plaats en wijze is dit om verdwaald te zijn, op zoek naar nieuwe uitdagingen, passies en....nieuwe dromen!

Het gevoel van...

December! Een heerlijke tijd! Ik heb altijd al veel van de kerstperiode gehouden. Het is een tijd om terug te kijken op een jaar om 'de rekening op te maken' en ook om vooruit te kijken naar een nieuw jaar.

En het is een tijd om te geven aan mensen om je heen! In de vorm van bedankjes, cadeaus, knuffels en lieve woorden. En om mooie dingen terug te ontvangen.

Mijn nieuwe vrienden hier in Parijs, al mijn lieve vrienden in Nederland, mijn familie die me oh zo dierbaar is en een verre lover, hoeveel meer geluk kan ik me wensen in het volgende jaar.

Natuurlijk zijn er altijd nog dingen om over te dromen.

Maar voor ik al mijn dromen voor 2010 ga devoileren (onthullen), wil ik graag terugkijken op twee maanden Parijs. Het gevoel van...

Het gevoel van Parijs
Naar een decadente degustation (wijnproeverij) op een boot, aan de seine, naast de Eiffeltoren.

Het gevoel van WWW
Mijn schattige Asus laptopje! Ideaal om te schrijven en te internetten in cafeetjes in Parijs of om mee te skypen met mijn moeder ;-)

Het catwalkgevoel
Er bestaan op Schiphol lopende banden voor lange-afstand-gates. In Parijs bestaan die ook. Op station Montparnasse. Stel je voor; aan de rechterkant staan de luie mensen, links lopen de mensen met haast. Stel je nogmaals voor; vier onbekende vrouwen die achter elkaar stevig doorlopen. In ritmisch gelijke passen. Op een haastige doch elegante manier. Ik was de laatste. Veel dichter bij een catwalkgevoel ga ik zeker niet meer komen.

Het wintergevoel
Een sneeuwballen-gevecht met random toeristen op place de Notre Dame.

Het kerstgevoel
Een kitscherige overdosis aan kerstlampjes, een oerlelijke combinatie van kleuren gecombineerd met een smakeloze mengeling van kerstdecoratie. Dat is het kerstgevoel van Frankrijk. Van versieringen hebben zij geen kaas gegeten.

Het kerstgevoel2
Door de Parijse straten paraderen in een kerstpakje tijdens Santacon 2009.

Het taalgevoel
Een heel album van Asterix in het Frans kunnen lezen!

Het geluksgevoel
Hemel, dat zijn er zoveel! De eerste kop koffie in een ijskoude bookshop. De laatste metro om 2 uur 's nachts net halen. De Notre Dame zien opdoemen als je de metro exit uitstapt. Een geslaagde yogapositie (de brug voor kenners). Goede wijn bij de lunch. Vul de rest zelf maar in.

Het gevoel van liefde
Cadeaus ontvangen van Russell. Effectieve tastbare cadeautjes en brieven. Allemaal geregeld via mijn yoga-lerares. Wow!

Het gevoel van 2010
Schrijven en bloggen, geld verdienen met iets wat ik écht wil, met Russell samenwonen in Parijs, naar de Phillipijnen 'op vakantie' naar mijn vader en vooral...Explore. Dream. Discover.

Aanstaande week ga ik heerlijk genieten van een weekje Nederland.

Mere Noel Abby wenst iedereen vast een zalig kerstfeest!