Bonne année!

Allereerst iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar!

Terugkomen in Parijs was moeilijker dan ik dacht. En dat na één week afwezigheid! Toch moest ik weer in een 'metropolische' flow of groove terechtkomen en dat duurde eventjes.

Bovendien is het einde van het jaar altijd een rare periode, iedereen is vrij of op vakantie. En aangezien Parijs maar weinig 'authentieke Parijzenaren' kent en meer een internationale mengelmoes is van mensen met verschillende roots, stroomt deze wereldstad volledig leeg tijdens de feestdagen. Heel veel Fransen keren terug naar hun vrienden en familie in de Provence, in augustus is het nóg erger, zegt men! De stad wordt derhalve gedomineerd door toeristen en dat siert de stad nou niet bepaald.

De afgelopen dagen heb ik echter niks meegekregen van dit alles. Ik heb namelijk twee dagen bij Shanti vertoefd, mijn waanzinnig inspirerende yogalerares, Ze woont in banlieue Val de Fontaney, dat nog het meeste weg heeft van een Spaans of Portugees vakantieresort. Ik belde haar met de mededeling dat ik nog geen plannen had voor Oud en Nieuw en ben met open armen bij haar thuis ontvangen.

Het was geen doorsnee Oud en Nieuw kan ik wel zeggen! We hebben het nieuwe jaar ingeluid met een maan-meditatie om alles van het voorgaande jaar te laten wegstromen en geluk, voorspoed en succes te wensen voor het nieuwe jaar. Dit was bijzonder passend, aangezien het afgelopen 31 december blauwe maan was, een tweede volle maan in een maand tijd.

Uiteraard was er ook heel veel lekker eten, champagne, goede gesprekken, muziek, dans en natuurlijk heel, heel veel yoga! Nieuwjaarsdag heb ik volledig met Shanti doorgebracht, Chateaux Vincennes bezocht, The Secret uitgelezen (schijnt een beroemd boek te zijn, kent iemand het? ;-) nog meer Yoga en ik heb haar op mijn beurt kennis laten maken met Wende Snijders, de Edith Piaf van Nederland.

Ik heb genoten van elke seconde, het is net of ik zojuist twee dagen in retraite ben geweest zo relaxed ben ik na dit bezoek. Ik ben zojuist 'weer op aarde geland'.


Wat een prachtige manier om het nieuwe jaar te beginnen! Shanti bedankt!

Terug in Pantin ben ik overspoeld met Libanese delicatessen; Mijn huisgenoot Martin is juist weer teruggekeerd van zijn vakantie naar Libanon.

Oh, wat is het leven zwaar!

Het gevoel van...

December! Een heerlijke tijd! Ik heb altijd al veel van de kerstperiode gehouden. Het is een tijd om terug te kijken op een jaar om 'de rekening op te maken' en ook om vooruit te kijken naar een nieuw jaar.

En het is een tijd om te geven aan mensen om je heen! In de vorm van bedankjes, cadeaus, knuffels en lieve woorden. En om mooie dingen terug te ontvangen.

Mijn nieuwe vrienden hier in Parijs, al mijn lieve vrienden in Nederland, mijn familie die me oh zo dierbaar is en een verre lover, hoeveel meer geluk kan ik me wensen in het volgende jaar.

Natuurlijk zijn er altijd nog dingen om over te dromen.

Maar voor ik al mijn dromen voor 2010 ga devoileren (onthullen), wil ik graag terugkijken op twee maanden Parijs. Het gevoel van...

Het gevoel van Parijs
Naar een decadente degustation (wijnproeverij) op een boot, aan de seine, naast de Eiffeltoren.

Het gevoel van WWW
Mijn schattige Asus laptopje! Ideaal om te schrijven en te internetten in cafeetjes in Parijs of om mee te skypen met mijn moeder ;-)

Het catwalkgevoel
Er bestaan op Schiphol lopende banden voor lange-afstand-gates. In Parijs bestaan die ook. Op station Montparnasse. Stel je voor; aan de rechterkant staan de luie mensen, links lopen de mensen met haast. Stel je nogmaals voor; vier onbekende vrouwen die achter elkaar stevig doorlopen. In ritmisch gelijke passen. Op een haastige doch elegante manier. Ik was de laatste. Veel dichter bij een catwalkgevoel ga ik zeker niet meer komen.

Het wintergevoel
Een sneeuwballen-gevecht met random toeristen op place de Notre Dame.

Het kerstgevoel
Een kitscherige overdosis aan kerstlampjes, een oerlelijke combinatie van kleuren gecombineerd met een smakeloze mengeling van kerstdecoratie. Dat is het kerstgevoel van Frankrijk. Van versieringen hebben zij geen kaas gegeten.

Het kerstgevoel2
Door de Parijse straten paraderen in een kerstpakje tijdens Santacon 2009.

Het taalgevoel
Een heel album van Asterix in het Frans kunnen lezen!

Het geluksgevoel
Hemel, dat zijn er zoveel! De eerste kop koffie in een ijskoude bookshop. De laatste metro om 2 uur 's nachts net halen. De Notre Dame zien opdoemen als je de metro exit uitstapt. Een geslaagde yogapositie (de brug voor kenners). Goede wijn bij de lunch. Vul de rest zelf maar in.

Het gevoel van liefde
Cadeaus ontvangen van Russell. Effectieve tastbare cadeautjes en brieven. Allemaal geregeld via mijn yoga-lerares. Wow!

Het gevoel van 2010
Schrijven en bloggen, geld verdienen met iets wat ik écht wil, met Russell samenwonen in Parijs, naar de Phillipijnen 'op vakantie' naar mijn vader en vooral...Explore. Dream. Discover.

Aanstaande week ga ik heerlijk genieten van een weekje Nederland.

Mere Noel Abby wenst iedereen vast een zalig kerstfeest!